Ons verhaal
Het begon met een reis naar Japan.
Ik dacht er al een paar jaar over om Pokémon weer op te pakken, maar Japan gaf het echte zetje. De geweldige kaartwinkels, The Pokémon Center, gachamachines en vriendelijke mensen maakten dat ik steeds nieuwe dingen wilde ontdekken.
Natuurlijk gingen er ‘wat’ pakjes en een paar gave kaarten mee naar huis. Je jeugdhobby herontdekken is leuk. Met een volwassen budget? Nog leuker!
Thuis bleef mijn nieuwsgierigheid groeien. Ik ging onderzoeken en verzamelen en ontdekte uiteindelijk Whatnot. Ik gaf er meer uit dan ik wil toegeven, maar het mooiste wat ik vond was geen kaart. Het waren de mensen.
Al snel keek ik streams vooral om gezellig te praten en grappen te maken. Ik begon zelfs zelf te streamen, met wat winst en verlies maar vooral veel plezier. Die community werd een groot deel van wat ik zo leuk vond aan de hobby.
Van verzamelen naar restaureren
Na ongeveer anderhalf jaar dagelijkse Pokémon-obsessie besloot ik restauratie te proberen.
Ik wilde een ambacht leren: iets met mijn handen, weg van een scherm, waarbij geduld en oefening zichtbaar verschil maken. Dat ik met Pokémon-kaarten kon werken, maakte het nog leuker.
Door de reacties op gerestaureerde kaarten viel het kwartje. Je persoonlijke droomkaart hoeft niet de duurste te zijn. Het kan een jeugdfavoriet, een cadeau of een kaart zijn waar je jaren naar zocht. Voor mij gaat het om de illustratie, ongeacht de prijs. Of om het zelf trekken, vooral op een bijzonder moment of een bijzondere plek.
Ik heb mijn kaarten van vroeger helaas niet meer. Maar als ik ze nog had, zou ik ze de best mogelijke zorg willen geven. Dat gevoel vormt de kern van Beezvreez: iets van de oude glorie terugbrengen en een geliefde kaart recht doen.
En de naam?
Beezvreez begon in 2011 als mijn gamertag, toen ik naar de middelbare school ging en een online naam nodig had. Het schoot me te binnen, en tot vandaag weet ik niet waar het vandaan kwam.
Ik gebruikte het op Whatnot met het idee redelijk anoniem te blijven. In plaats daarvan leerden mensen me onder die naam kennen. Toen restauratie erbij kwam, voelde het logisch om de naam te houden.
Bovendien hou ik van bijen.
— Shiva